حیا؛ فصل دوم

فصل دوم: " جایگاه حیا "

 

حیا، ویژگی روح

در بحارالانوار نقلی است از تورات در مورد خصوصیات خلقت آدم از لحاظ نفس و روح که خداوند در نفس، حدت، سبکباری، شهوت، سرگرمی، بازی، خنده، سبکسری، فریفتن، خشونت و هراس را قرار داده است. و روح بردباری، وقار، پاکدامنی، حیا، درک، فهم و زیبایی را قرار داد. که خردمند اگر هرکدام از این خلق و خوی نفس اماره بر او غلبه پیدا کند، با یکی از خلق و خوی روح همراه می شود و استوار می گردد؛ مثلا شهوت با عفاف و بازی با حیا.

حیا، ملازمت با عقل

خردمند ترین افراد با حیاترین آن هاست.

اولین نشانه ی فهم و عقل در انسان حیا است و ایمان از آخرین مراتب عقل است و محال است کسی به مرحله ایمان برسد، ولی حیا که در مرحله اول است را نداشته باشد.

حیا، زینت اسلام

حضرت علی(ع) هم حیا را لباسی بلند و حجابی منع کننده و پوششی نگه دارنده از بدی ها و آن را بهترین لباس دین می دانند و زیرک را کسی می دانند که پوششی از حیا داشته باشد.

نور حیا

خداوند خودش را نور معرفی می کند. نور چیزی است که خود ظاهر است و با تابش به دیگران، آن ها را هم ظاهر می کند. حیا هم باید تابنده باشد واظهار شود. نمی توان به بهانه ریا از حیا پرهیز کرد. حیا از صفاتی است که باید متجلی شود. جز امور اجتماعی است نه صرفا تعبدی، حتی اگه قصد قربت هم در آن نباشد؛ آثار خود را به جای می گذارد.

سیمای اهل آخرت

خداوند خطاب به پیامبر(ص)، سیمای خوبان اهل آخرت را این گونه توصیف می کند: رویشان گشاده، حیایشان بسیار و حماقتشان اندک است.

 

پایان فصل دوم

/ 2 نظر / 7 بازدید
حسن

قشنگ بود[گل]

افسر سایبری موعود

سلام برادر .خوبی؟این مطلبتم جالب بود خدا خیرت بده. اگه میتونی داستان های کوتاه درباره موضوعات هر فصلت پیدا کن خیلی خوب میشه.موفق باشی. یا علی[گل]